Kody kreskowe
 Pismo jest jednym z najstarszych sposobów przekazywania
i przechowywania informacji. Stwarza jednak wiele problemów
przy odczycie automatycznym. Dopiero w ostatniej dekadzie
XX wieku powstało oprogramowanie, które z dużą skutecznością
odczytuje pismo drukowane. Jednak już znacznie wcześniej
podejmowano próby z nowymi sposobami notacji, które miały
umożliwić maszynom i komputerom szybki i niezawodny odczyt.
Mocnym impulsem dla tych prac był dynamiczny rozwój sklepów
samoobsługowych w Stanach Zjednoczonych, zarysowała się
wtedy potrzeba radykalnego usprawnienia obsługi przy kasach.
Krokiem do rozwiązania tego problemu okazało się opatentowanie
latach 50 ubiegłego wieku pierwszego systemu kodów kreskowych.
Jego źródłem był zapis graficzny alfabetu Morse’a – każdy
znak „rozciągnięto” w pionie, tak powstał ciąg szerszych
i węższych kresek. Kolejne lata przynosiły nowe pomysły,
pojawiały się kolejne standardy kodów kreskowych umożliwiające
zapis coraz większej liczby informacji. W handlu stosuje
się powszechnie systemy EAN (Europa) oraz UPC (Ameryka
Północna). W systemach produkcyjnych, logistycznych, a
także w elektronicznych archiwach dokumentów stosuje się
najczęściej kod 128 oraz kod 39. Coraz większą popularnością
cieszą się kody dwuwymiarowe, przykładem jest PDF714.
Tak długi okres doskonalenia kodów kreskowych sprawił,
że są one dostępne niemal dla każdego. Znajdują zastosowanie
nie tylko w handlu i logistyce, ale również w laboratoriach,
bibliotekach, systemach obiegu dokumentów i wielu innych
branżach.
O popularności technologii kodów kreskowych decydują niskie
koszty samych etykiet oraz urządzeń do ich wydruku i odczytu.
Gama dostępnych drukarek i skanerów jest bardzo szeroka,
producenci oferują urządzenia uniwersalne i wyspecjalizowane
(na przykład do druku metek ubraniowych na taśmach z tkaniny).
|
